Friedrich Nietzsche

Ecce homo is een viering van het zelf dat in het lichaam zetelt en een veelheid van affecten en drijfveren, intensiteiten en smaakvoorkeuren in zich verzamelt en organiseert. Dat maakt het boek tot een onvervangbare ervaring, een van de meest schitterende literaire parels in de nog jonge geschiedenis van het belichaamde denken.

De geboorte van de tragedie, voor het eerste verschenen in 1871, is een lofzang op Richard Wagners ‘muziekdrama’. De grote componist dacht eenwording van Duitsland tot stand te brengen door een combinatie van muziek en tragedie, naar model van de klassieke Griekse tragediefestivals.

Dageraad is een grote aaneenschakeling van briljante en bijtende ontmaskeringen van de eigentijdse moraal. Dageraad vormt het begin van Nietzsches levenslange gevecht tegen zedenmeesters. In navolging van beroemde Franse denkers als Montaigne en La Rochefoucauld wierp hij zich op als een tegendraadse ‘moralist’.