Roze draad
Strijd, succes en stilstand in vijftig jaar homo-emancipatie
Vijftig jaar homo-emancipatie in Nederland: van moed en mijlpalen tot nieuwe muren
Op 30 maart 1976 kwam Coos Huijsen als eerste parlementariër ter wereld uit de kast. Zijn moedige stap markeerde het begin van de homo-emancipatie in Nederland: een strijd die niet op straat werd gevoerd, maar vooral in de wandelgangen van de macht. De strijd had succes: in 2001 werd het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht.
We zijn nu een halve eeuw verder. Er is veel veranderd, maar niet ten goede. De tolerantie voor lhbt-personen in Nederland is hoog, maar op sociale media, schoolpleinen en sportvelden heerst de haat. Geweld, intimidatie en uitsluiting zijn in de community dagelijkse realiteit.
Geloven in vooruitgang
In Roze draad blikt Coos Huijsen (1939) samen met zijn neef Geerten Waling (1986) terug. Op het moment waarop de politiek persoonlijk en het persoonlijke politiek werd en waarop kleine keuzes grote gevolgen hadden. Waarom was de vroege homo-emancipatie zo succesvol? Hoe raakte het gidsland uit koers?
Vanuit hun bijzondere vriendschap maken de twee historici de balans op van een halve eeuw strijd voor vrijheid en gelijkwaardigheid. Ook kijken ze naar de toekomst: is het tij nog te keren? Aan de vooravond van World Pride in Amsterdam is dit boek een must voor iedereen die in vooruitgang wil geloven.
Voorwoord: Tahrim Ramdjan
Nawoord: Tom Mikkers
Geerten Waling over homo-emancipatie in De GeenStijl Podcast
Geerten Waling bij Omroep WNL over 25 jaar homohuwelijk
Inhoudsopgave Roze draad
Voorwoord 9
De drie strategieën van homo-zijn Tahrim Ramdjan
Proloog 17
De kracht van strategische emancipatie Geerten Waling
De Nederlandse Harvey Milk | ‘Coming-out is the most political thing to do’ | Betekenis geven aan een halve eeuw emancipatie | Het waarom van dit boek | Een bijzondere band met twee ‘lieve jongens’ | Een geboren outsider | Morele paniek | ‘Als Huijsen homo is, so what?’ | Kleine keuzes met grote gevolgen | Vrijheid, verdraagzaamheid en verbintenis
Homo politicus: de eerste parlementariër ter wereld die uit de kast kwam Coos Huijsen 37
Moedige mannen | Principieel én pragmatisch | Toen was geluk echt niet gewoon | De eerste keer | Toch gloorde er iets | Mijn moeder opzadelen met een homoseksuele zoon? | Een homo op zoek naar God, maar niet naar ‘genezing’ | Zelfontkenning, maar voor hoe lang nog? | De vroege homo-emancipatie | Het realiteitsbeginsel van mijn orthodoxe oma | De eerste hoopvolle geluiden | Studeren in de kast | Gedoemd tot huichelen | Militaire dienst | Er ‘hing iets in de lucht’ | Als het persoonlijke politiek wordt | Een opmerkelijke politieke voorkeur | Ik sublimeerde me te pletter | Begin dáár waar de ander zich mentaal bevindt | Mannelijkheid in de ‘christelijkhistorische lifestyle’ | ‘Verkeerde Coos’ | In de Kamer, maar nog wel in de kast | Uit de kast, een waagstuk | Een eigen gay lifestyle | Voor het eerst echt feest, als een vrij mens | Lank, liefde van mijn leven | Coming-out: meer dan jezelf zijn | Overwegingen van een ‘zetelrover’ | Een nieuwe weg, weg uit de politiek | De ‘Miami Nightmare’ | De echo’s van de eerste emancipatiegolf | Domweg gelukkig in Amsterdam | Homonetwerken, een monument, maar het huwelijk dan? | Obstakels in een vrijzinnige stad | Docent en uit de kast: geen taboe meer | Een liberaal straatbeeld | Een hard einde aan de frivole onschuld | De rationele onderbouwing van de homo-emancipatie | Kamertjeszonde: veel politici bleven in de kast | De Algemene Wet Gelijke Behandeling | De echte erkenning: het huwelijk wordt opengesteld | Vieren wat er te vieren valt | Het vrijzinnige gidsland in gevaar | Heerlijk homo | Een drastische verslechtering | Het Blauwe Fonds | Schatplichtig aan de vrijzinnige democratie | Door de tijdgeest wakker gekust




