Vergeten plekken, vergeten mensen
Een atlas van het Nederlands slavernijverleden
De volledige omvang van het Nederlandse slavernijverleden in beeld
Wat we denken te weten over het Nederlands slavernijverleden, is slechts een fractie van het volledige verhaal. Achter het bekende narratief van de trans-Atlantische mensenhandel gaat een wereldwijde geschiedenis schuil van ontvoering, uitbuiting en vergeten levens. Die geschiedenis strekt zich uit van Afrika tot Azië en Amerika, van 1595 tot in de twintigste eeuw.
Reis langs onbekende gebieden
In Vergeten plekken, vergeten mensen brengt journalist Leendert van der Valk de werkelijke omvang van dit verleden in kaart. Hij voert je langs onbekende gebieden waar Nederlanders mensen tot slaaf maakten en geeft een stem aan hen die eeuwenlang buiten beeld bleven: een Molukse jongen in Japan, inheemse kinderen op Aruba, een Indiase moslima in Zuid-Afrika. Zij zijn onze gidsen in een reis door de vergeten hoofdstukken van de Nederlandse slavernijgeschiedenis.
Vergeten plekken, vergeten mensen is een indringende zoektocht naar wat eeuwenlang verborgen was en legt de blinde vlekken van ons nationale geheugen bloot.
Leendert van der Valk schrijft onder meer voor NRC en De Groene Amsterdammer en is docent journalistiek aan de UvA. Hij richt zich op verhalende journalistiek, doet historisch onderzoek naar het koloniale verleden en is muziekjournalist. Zijn boeken Duivelsmuziek en Voudou werden genomineerd voor de Bob den Uylprijs.
Leendert van der Valk in De Groene-podcast over het slavernijverleden en zijn boek
In de media
Voorpublicatie in De Groene Amsterdammer: ‘Christenslavin onder de slaaffjens’
Interview in NRC: De Nederlandse betrokkenheid bij slavernij ‘duurde veel langer en betrof veel meer mensen dan gedacht’
Interview in Het Parool: Geen 600.000, maar 6 miljoen: de Nederlandse slavernij was veel groter dan tot nu toe aangenomen
_w173_h400.png)
Mensen die hun vrijheid zochten, die nieuwe verbanden smeedden, liefhadden ondanks alles. Door deze atlas leren we ze kennen en worden ze bevrijd uit de droge letters van archieven en contracten. Bladzijde na bladzijde steekt iemand z’n hand naar je uit, zie je de contouren van een leven.