Helpt een leerlijn bij beter schrijfonderwijs?

Steeds meer scholen maken werk van schrijfonderwijs. Dat is een positieve ontwikkeling. Tegelijk roept dat vragen op, óók voor leerkrachten, taalcoördinatoren en pabo-docenten: hoe verloopt schrijfontwikkeling eigenlijk, wat mag je van leerlingen verwachten en welke rol kan een leerlijn daarin spelen?

Juist bij schrijven is dat ingewikkeld. Schrijfontwikkeling verloopt niet in vaste stappen. Kinderen leren schrijven door veel te schrijven, te lezen, te praten, feedback te krijgen en teksten te herzien. Daarbij gaat het niet alleen om wat in een tekst zichtbaar is, maar ook om wat kinderen denken, doen, uitproberen en bedoelen.

In haar blog laat Suzanne van Norden zien waarom één schrijfleerlijn eigenlijk niet volstaat. Wie goed naar schrijfontwikkeling kijkt, ziet namelijk meerdere dimensies tegelijk. Daarom onderscheidt zij vier soorten leerlijnen: een algemene ontwikkellijn, een lijn voor schrijfontwikkeling in verschillende genres, een lijn voor revisie en redactie, en een lijn die zichtbaar maakt wat kinderen in de klas doen wanneer zij echt betrokken schrijven.

Daarmee maakt zij ook duidelijk dat een leerlijn behulpzaam kan zijn als denkkader, maar problematisch wordt wanneer die als voorschrift of afvinklijst wordt gebruikt. Goed schrijfonderwijs vraagt om meer dan meetbare tussendoelen alleen: het vraagt om sterke schrijfdidactiek, gerichte begeleiding en aandacht voor het kind achter de tekst.

In het volledige blog lees je waarom een leerlijn schrijven zo lastig te ontwerpen is, welke keuzes daarin een rol spelen en hoe je voorkomt dat een rijk ontwikkelingsproces wordt teruggebracht tot losse lesdoelen.

Lees hier het volledige blog van Suzanne van Norden >