Politieke en sociale filosofie

In een meeslepende en compromisloze stijl onderzoekt Schinkel hoe de Aarde is gereduceerd tot grondstof en afvalput. Tegenover die diluviale politiek plaatst hij een revolutionaire politieke theologie, waarin toekomstige generaties en andere levensvormen politieke betekenis krijgen. Representatieve democratie moet ook de prepresentatie van toekomstig leven zijn. Een democratie die vernietiging niet beheert, maar tegenhoudt, en die goede relaties op en met de Aarde tot stand brengt, relaties waarvoor God de kortste en krachtigste naam is.

In Neem de tijd onderzoekt Beeckman ideeën over tijd en vooruitgang. Het idee van ‘het einde van de geschiedenis’ leidde tot depolitisering, technocratie en het gevoel dat er geen alternatief meer mogelijk is. In gesprek met denkers als Hannah Arendt, Susan Sontag en Marcel Gauchet laat Beeckman overtuigend zien waarom politiek juist een open toekomst nodig heeft: een toekomst die niet vastligt, maar voorstelbaar en gedeeld blijft. Want zonder toekomst verliest de democratie haar adem. 

Niets lijkt zo persoonlijk als hoe we ons voelen. Toch draaien veel maatschappelijke discussies uiteindelijk om emoties: van de angst voor migranten tot de woede over oorlogen. Emoties brengen iets teweeg in de wereld. Ze kunnen discrimineren of emanciperen, en bestaande ongelijkheden versterken of doorbreken.